Vluchten kan niet meer

    Vluchten kan niet meer

    7 reacties

    1. author

      Daar moet ik weer even over nadenken.

    2. author

      Daar ben ik het mee eens. Maar dat gevecht om die nare bagage kwijt te raken maakt veel mensen ook sterker. Dat hebben ze dan weer vóór op degenen die dat niet hoeven te doen. Tegenslagen krijgt iedereen in de loop van zijn leven te verwerken, en vaak zie je dat mensen die vroeg geleerd hebben om daarmee om te gaan daar beter tegen kunnen dan degenen die altijd alles voor de wind gegaan is. Ik zou daar veel voorbeelden van kunnen noemen. Ook van mensen die alleen maar vluchtneigingen krijgen als er iets tegenzit, of - nog erger - in een slachtofferrol vervallen. Die zijn haast niet meer te redden. Ze zijn ook behoorlijk therapie-resistent omdat ze de schuld van hun eigen misère altijd bij anderen leggen. Voorbeelden genoeg, ook op TS en Plaz. Jouw laatste zin heeft mij aan het denken gezet. Je hebt je 'rugtas' niet 'mogen' vullen met liefde, zorg en aandacht. Dat heb je zelf gedaan door de juiste wegen te kiezen, en daar mag je best trots op zijn. De 'vrijheid om te worden wie je bent' komt namelijk nooit uit de lucht vallen - die is altijd het resultaat van eigen keuzes, en in veel gevallen van een strijd tegen eigen eerste impulsen.

    3. author

      Middels ervoor vechten en eventueel therapie te volgen kan en leer je vast om heel veel van je ongewenste bagage van je af te schudden, maar een deel blijft volgens mij altijd onderin dat rugzakje zitten. Zelf heb ik mijn rugtas mogen vullen met liefde, zorg en aandacht en de vrijheid om te worden wie ik ben.

    4. author

      Niet helemaal mee eens. Veel mensen lukt het om die van zich af te schudden...het kost bij de één alleen meer moeite dan bij de ander.

    5. author

      De inhoud van de rugtas blijft, waar je ook heen gaat...

    6. author

      Mooi geschreven over intense emoties. Het begin van je levensperiode blijft invloed hebben. Hoe daar mee om te gaan is inderdaad een dagelijkse worsteling als dat negatief is geweest en dat beschrijf je goed.

    7. author

      Sommige slachtoffers trekken daders aan - als het om strafbare feiten gaat is er een heel vak omheen gegroeid: victimologie. Dat geldt deels ook voor niet-criminele intermenselijke relaties. Sommige mensen (mannen én vrouwen) delven steeds weer het onderspit. In hoeverre dat met ervaringen in de vroege kindertijd te maken heeft is nog steeds een twistpunt. Er kunnen ook andere factoren een rol bij spelen, zoals genetische. Soms lijkt het ook een combinatie van beide. Hoe afhankelijker een mens zich opstelt hoe eerder hij onderdrukt wordt, en hoe meer hij zich laat onderschoffelen hoe erger het wordt. Het 'hunkeren naar liefde en genegenheid' nodigt anderen juist uit om misbruik van een zwakke ego te maken. Mensen neigen er nu eenmaal toe om de ruimte te nemen die hen toegestaan wordt. Ik ben ervan overtuigd dat rolpatronen die op jonge leeftijd waargenomen worden iemands latere leven beïnvloeden, maar ze zijn niet in beton gegoten. Wanneer men daarin blijft hangen wordt het een vicieuze cirkel, maar je kunt je er ook aan ontworstelen. Dat kost kracht, maar is het meer dan waard. Vraag het Yneke maar eens...die heeft de strijd geleverd en gewonnen. Dus, als vluchten niet meer kan, dan moet je vechten. Één van beide kan altijd.

    Laat een reactie achter